भागवत जो भेदु

बृजु आहे व्यापकु – जहिं में समायलु आहे सभु कुछु ।

उधव भग॒त जो आहे वासो – चवे भेदु भाग॒वत जो ।।

पाणु विसारे पाण में – कयो कीतर्नु राधा जो ।

श्री राधा ई कृष्ण आ – ऐं कृष्णु ही राधा आ ।।

वजा॒ए बाँसुरी प्रेम जी – अरपे पहिंजो पाणु ।

कयो कीतर्नु बृज में – सपुझी भेदु भाग॒वत जो ।।

बा॒रहनि स्कंदनि में – ढ॒हों स्कंदु आहे आत्मा ।।

यारिहों ज्ञानु गोष्टी – समुझियो उधव भाव सां ।

आहे वेदनि जो सारु – लिकियलु भेदु भाग॒वत में ।।

बा॒रहें सुरुग-नरुकु समुझायो – कयो खुलासो तत खे ।

नारायणु मंत्र ऐं गायत्री मंत्र – आहे उन में समायो ।।

भजु॒ मन श्री राधे – श्री राधे , श्री राधे ,श्री राधे …

तृष्णा

वाह री तृष्णा , तूँ मूँखे आ रुलायो …

घीहु बणिजी बाहि वधाई – पोए मूँखे आ सारियो ।

ययाती बु॒ढे मां जवानु बणियो – वठी जवानी पुट खां ।। वाह री …

ब॒कर वांगुरु कामी रहियो – ज्ञानु विञाऐ पाण खां ।

ज्ञान यज्ञ हुन ख समुझायो – तृष्णा आ रुलायो ।। वाह री …

जोभनु मोटाए पुट खे – जवान मां बु॒ढो बणियो ।

करे भग॒ती प्रभूअ जी – मोक्ष तढ॒हिं पातो ।। वाह री …

भाग॒वत कई आ क्रपा – कढाए मन मां तृष्णा ।

जयराम आहे तृष्णा खोटी – हाणे माँ तोखे सुञातो ।। वाह री …

( भागवत महापुराण ते आधारिति )

मूर्ख मन

मूर्ख मन सचो समझो संसार खे – सपुने खे सचु समुझी, फाथो हिन जहान में ।

करे क्रोध गंवायो पहिंजे जहान खे – तर्षणा सां रचियो पहिंजे संसार खे ।

मां-मां करे मुंझियो हिन जहान में – आहे छा सचो गु॒झु जा॒णे कीनकी ।

सपुनो ही संसारु,असुल खां परे – क्रोध,तर्षणा,ममता ऐं मोह में जकिरे करे ।

जन्मु विञायो पहिंजो,नरक डे॒ पेर खणे – भग॒ती ऐं सतिसंगु,करे मन खे परे ।

आत्मा निरलेपु आ,न घटे न वधे – जहिं सु़ञातो उन खे , पारि सो पवे ।

जयराम तन-मन खे मारे – निहारे पहिंजे नींह में ।

जन्म मरण खाँ छुटी करे – मुक्ती पाए पल में ।

देश प्रमु

मुल्कु मिरेई माँण्हू – माँण्हू मिरेई मुल्कु ,

करि रईत (प्रजा ) जी सेवा – छडि॒ पहिंजे मतिलब खे ।

राणो प्रतापु या शिवाजी बणिजी – त्यागे॒ सभु सुख पहिंजा ,

छडे॒ कुर्सीअ जी चाह – रहु पद सां ईमांदारु ।

छडि॒ कुधीअ कमाईअ खे – मुल्क डे॒ निहारि ,

मुल्कु प्रेमु बि प्रेभू प्रेमु आ – सभ में वसे थो पाण ।

जयराम करि तूँ विशवासु – त पदु पांई बणिजी बादशाहु ।।